| I pok. |
Michał Zabiełło
(ze Zbilutów), osiadły w końcu XV wieku w Kowieńskim. Żonaty z dziedziczką Dubnik. Synowie: Andrzej, Maciej. Córki: Hanna, Katarzyna.
|
| II pok. |
Maciej Zabiełło (2 pok.), bojar powiatu kowieńskiego w r. 1538.
Żonaty z Katarzyną Bujwidówną.
Synowie: Mikołaj, Piotr, Franciszek.
Córki: Barbara Jodkowa herbu Lis, Jadwiga, Elżbieta.
|
| III pok. |
Mikołaj Zabiełło, ciwun Księstwa Żmudzkiego, starosta rumszyński, dziedzic Medeksz Zabieliszek.
Synowie: Szymon, Maciej. Osiadł na Żmudzi w roku w 1621.
|
| IV pok. |
Szymon Mikołaj Zabiełło, dziedzic Medeksz Zabieliszek, sędzia grodzki kowieński,
zm. w 1641 r., pochowany w Kiejdanach.
Był dwukrotnie żonaty.
Najpierw z Halszką Dowborówną herbu Przyjaciel, córką Jana;
powtóre z Barbarą Pawłowiczówną herbu Przyjaciel z odmianą.
Pozostawił córkę Krystynę za Marcinem Worłowskim,
oraz synów: Kaźmirza i Mikołaja.
|
| V pok. |
Mikołaj Zabiełło, cześnik żmudzki, pan na Medekszach i Łabumowie. Żenił się drukrotnie. Wpierw z Anną
Józefą Gintowtówną Dziewiałtowską herbu Trąby, wdową po Chreptowiczu, pokomorzym nowogrodzkim,
z którą spłodził synów Michała, bezpotomnie zmarłego, Salomona, który prowadził dalej szczep główny
i Daniela, miecznika żmudzkiego, cześnika kowieńskiego, który w r. 1697 podpisał elekcyą króla Augusta II,
oraz córki Lachnicką i kniaziową Siesicką herbu Bawologłowa;
powtórnie poślubił Mikołaj Barbarę z Gania Dawidowiczównę herbu Trąby,
która po jego śmierci wyszła powtórnie za Janusza Billewicza herbu Mogiła.
Z niej pozostawił dwóch synów: Szymona, założyciela wygasłej linii na Medekszach,
i Jana, podczaszego kowieńskiego, który z Billewiczówną herbu Mogiła miał syna Samuela (VII pok.),
towarzysza chorągwii pancernej wojsk litewskich, bezżennego, fundatora w r. 1688 dwóch lichtarzy srebrnych
do Jurowickiego obrazu N. Marii Panny.
|
| VI pok. |
hr. Salomon Zabiełło, najstarszy syn Mikołaja, cześnika żmudzkiego i Anny Józefy Dziewiałtowskiej, sędzia kowieński,
pułkownik, hrabia S.R.J., był z kolei podstolim smoleńskim, dalej posłem na elekcyą króla Jana III, wreszcie sędzią i pułkownikiem JKMci;
poległ śmiercią bohaterską pod Parkanami w 1683 r., poprzednio w tymże roku otrzymał od
cesarza Leopolda dziedziczny tytuł hrabiego Państwa Rzymskiego
[TODO: dodać wypis z ksiąg grodzkich Wiłkomirskich z 1 października 1699 r.].
Był dziedzicem dóbr Ornistowa, Muśnik, Naszeliszek, Czamboryszek i Zeyn.
Ożeniony z Teklą Teodorą Kudrewiczówną herbu Łabędź, pozostawił z niej córki Joannę (niezamężną)
i Barbarę za Józefem Syruciem herbu Doliwa, wojskim i mostowniczym kowieńskim, oraz synów:
Michała, założyciela gałęzi starszej, łowczowskiej, rozpadającej się na linie czerwonodworską
i kasztelańską, kwitnącą na Orzechownie, Zaranowie, Cielakowie itd.; Szymona, rycerza spod Wiednia, podczaszego i
posła kowieńskiego na elekcyą 1697 r., łowczego W. Ks. Litewskiego 1710 r., generał major wojsk litewskich,
dziedzica dóbr Beynartowicz, które, umierając bezpotomnie, zapisał synowcowi swemu Antoniemu;
wreszcie Mikołaja, założyciela kwitnącej dotąd młodzej gałęzi Łabunowskiej.
|
| VII pok. |
Michał Zabiełło
, najstarszy syn Salomona z Kudrewiczówny, pisarz ziemski kowieński,
generał major wojsk litewskich, waleczny pod rozkazami ojca współuczestnik w obronie Wiednia,
dziedzic Ornistowa, Muśnik i Poniewieża w Rosieńskiem, elektor króla Augusta II, umarł w 1734 r.
Synowie: Antoni, Szymon, Józef. [TODO: uzupełnić]
|
| VIII pok. |
Antoni Zabiełło, dziedzic Czerwonego dworu, najstarszy z braci, łowczy w. litewski, był z kolei podczaszym i
posłem kowieńskim w r. 1733, porucznikiem petyhorskim, marszałkiem kowieńskim. wreszcie mianowany 6 maja 1761 r.
łowczym W. Ks. Litewskiego, zrezygnował z tego dostojeństwa w r. 1755 na rzecz syna Józefa.
Oprócz tego był starostą wilkijskim, generałem lejtnantem wojsk litewskich, kawalerem orderów Orła białego,
św. Stanisława i francuskiego św. Michała. W swojej rezydencji w Czarnymdworze miał zaszczyt przyjmować w r. 1761
królewicza Karola, księcia kurlandzkiego. Ożeniony był z Zofią Szczytówną herbu Jastrzębiec, kasztelanką mścisławską,
córką Józefa i Petronelli z Wołodkowiczów, wnuczką Krzysztofa Benedykta Szczyta, kasztelana smoleńskiego i Anny z Zawiszów
(zob. Roczn. IV, s. 363) która mu powiła czterech synów: Józefa, Michała, Szymona i Jerzego,
oraz cztery córki: Brygittę za fortunatem Gorskim herbu Nałęcz, kastelanicem żmudzkim (zob. R. IV, s. 112),
Annę za Teodorem Laskarisem, trzecią za Tadeuszem Kosiełłem, starostą olszańskim i Maryannę
za Adamem hr. Platerem, generałem adiutantem JKMci, marszałkiem powiatu oniksztyńskiego, panem na Kuklach
(zob. R. III, s. 201). Z synów Antoniego: Michał umarł bezpotomnie, po Jerzym pozostał wprawdzie syn, ale ten zszedł
bezpotomnie z tego świata; Józef, najstarszy, był założycielem linii hetmańskiej na Czerwonymdworze,
Szymon zaś linii na Oszechownie, Cielakowie, Zaranowie itd. ...
|
| IX pok. |
Józef Zabiełło, ostatni hetman polny litewski, był najstarszym z braci. [TODO: uzupełnić]
|
| X pok. |
Henryk Zabiełło
[TODO: uzupełnić]
|
| XI pok. |
Michał Zabiełło
[TODO: uzupełnić]
|
| XII pok. |
Józef Zabiełło
[TODO: uzupełnić]
|
| XIII pok. |
Konstanty Zabiełło
[TODO: uzupełnić]
|
| XIV pok. |
Władysław Zabiełło
[TODO: uzupełnić]
|
| XV pok. |
Aleksander Zabiełło, ożeniony z Adolfiną z domu Worono. Syn: Alfred.
|
| XVI pok. |
Alfred Zabiełło
Synowie: Jarosław Alfred, Tomasz, Marcin.
|
| XVII pok. |
Jarosław Alfred Zabiełło - autor tej strony.
|
